28 Yıl Sonra: Kemik Tapınağı’na girerken beklentim basitti: “enfekteler yine kovalasın” değil, bu evrenin neden bu kadar tedirgin edici olduğunu yeniden hissettirsin. Film tam da bunu yapıyor. Rage virüsünün harabeye çevirdiği Britanya’da tehlike artık sadece enfekteler değil; hayatta kalan insanların kurduğu acımasız düzen, gerilimi daha da keskinleştiriyor.
Benim açımdan filmin en güçlü tarafı atmosferi. Karanlık, soğuk ve sürekli “yanlış bir şey olacak” hissi var. Spike’ın Jimmy Crystal denen saplantılı liderin dünyasına sürüklenmesi, hikâyeyi klasik zombi geriliminden çıkarıp psikolojik bir kabusa çeviriyor. Ralph Fiennes’ın canlandırdığı Dr. Kelson tarafı ise filme farklı bir ağırlık katıyor; umut var gibi ama bedeli yüksek.
Film hakkındaki düşüncelerinizi paylaşın